Het 6 minuten dagboek

Vorig jaar gaf ik een 6 minuten dagboek cadeau aan een vriend van mij. Ik wist niet wat te kopen en aangezien hij graag bezig is met zelfreflectie vond ik het een passend presentje. Eigenlijk heb ik geen idee of hij het is gaan gebruiken. Afgelopen jaar heb ik hem weinig gesproken door allerlei excuses dus ik heb geen idee. Misschien tijd voor mij om eens te vragen.

Maar hoe komt het dagboek bij mij op tafel? Ik kreeg het van een team dat ik ongeveer 2 jaar lang mocht begeleiden in hun werkzaamheden en ontwikkeling. Het dagboek was onderdeel van een heel cadeaupakket met allemaal leuke dingen en mooie woorden. Dat was in september. Het is nu ondertussen januari en ik moet zeggen dat ik wel eens betere tijden heb gekend in mijn leven en dan denk ik bij betere tijden niet direct aan het snorkelen in Tobago of het oversteken van een oceaan (klik voor die avonturen hier). Waar ik in het verleden vaker dan eens van idee naar uitvoering ging blijf ik nu hangen, mijn hoofd zit vol met dingen waar ik niet mee bezig wil zijn, lijstjes waar ik niet blij van word, stress van dingen die ik niet wil etc. Dat heeft effect op zowel mijn mentale als fysieke gesteldheid. Het is dus tijd voor verandering en daarbij is enige structuur voor mij wel handig. Dus tussen al mijn spullen (zooi, boeken, oud papier, stiften, lege schetsboeken) vond ik het 6 minuten dagboek terug in een lege slow cooker doos samen met wat tijdschriften en nog te versturen kerstkaarten. Het zal de doos ‘to do’ zijn vermoed ik.

Het dagboek ligt op tafel. Ik heb mijn pot thee gezet. Ik zoek een fijne schrijfpen maar als ik het boek opensla moet ik eerst nog wel wat tekst doorploegen. Dat blijkt geen straf. Zaken die ik vaak gebruik in (digitale)training en coaching zie ik hier terugkomen. Dan, na flink wat pagina’s komt het moment van schrijven. Mijn pens schrijft en ik vraag me af of ik niet beter potlood kan gebruiken. Ik sta even stil bij mijn absurde gedachte. De gedachte ontstaat uit het feit dat potlood niet zo definitief is, dat ik het uit kan gummen, dat ik fouten mag maken, dat … Hoe kun je jezelf meer saboteren en voor de gek houden. Het is tijd voor een dikke vette pen die de woorden op papier zet. Het is wat het is, het mag morgen anders zijn, er is geen fout en het is je eigen f#cking dagboek. Hou op met die zelfcensuur.

Het zijn een paar vragen en twee opdrachten. Het geeft me rust, vertrouwen en het laat me glimlachen om mezelf. Laat ik nu zelf weer eens de stappen zetten die ik vaak van anderen vraag. En om het mezelf wat makkelijker te maken gebruik ik de app habitbull als dagelijkse tracker om mij te herinneren aan het vullen van het dagboek en om mijn voortgang bij te houden. Ik ben nieuwsgierig.

Ontregel je team, werk beter samen

Ik was best wel een beetje trots toen na een maandje of 2 iemand van de afdeling communicatie me vroeg of ze één van mijn bijzondere manieren van leidinggeven mocht gebruiken voor een blog. Een blog dat specifiek gaat over werken bij TKP (pensioenuitvoerder). In week 2 bedacht ik een ludieke actie om meer te leren over de teamspirit van het team dat ik aan mocht sturen. Ik deed een interview en middels een echte ghostwriter werd er in mijn ogen een ontzettend leuk blog geschreven over mijn fietsactie.

Het blog lees je hier. Ik hoor graag wat jij van deze manier van ontregelen vindt.

Tosti@Work

Wat doe je als je team je verwachtingen overtreft? Dan beloon je ze met tosti’s.  Maar wat als je er dan ook iets bijzonders van wilt maken? Dan zet je dus gewoon een nieuw bedrijf op terwijl je een mooie tostistand maakt. Zo werd tosti@work geboren. In één dag maakte ik met ondersteuning van Mark de tostistand. Eeeh Mark maakte hem en ik gaf hem de schroeven aan. Toen we de volgende dag het geheel afmaakten met leuke stof was het best een grappig ding geworden en zag ik mezelf al langs diverse bedrijven rijden met deze tostistand. Zo werd dus Tosti@work geboren. Diezelfde middag knutselde ik de website in elkaar en de dinsdag erop ging ik proefdraaien op het werk. Iedereen behalve de mevrouw van facilitaire zaken vond het fantastisch. Daar kon zij ook niet echt wat aan doen want er zijn nu eenmaal regels als je in een gebouw met 800 mensen zit.

Heb je zin in een tosti op je werk of wil jij je collega’s of je team bedanken voor een geweldige prestatie? Boek dan Tosti@Work en wij komen met plezier bij je langs.  Want een tosti gaat er altijd in!

www.tostiatwork.nl

 

 

Too good to Go

Op de afdeling waar ik sinds kort werk wordt er wat afgeklets en gesnoept. Daarnaast is het een sport om lekker en goedkoop lekker eten te ‘scoren’. Twee collega’s van mij wezen me afgelopen week dan ook op de app ‘too good to go’ (www.toogoodtogo.nl). Via deze app kun je winkels vinden die pakketjes met etenswaren aanbieden die eigenlijk nog prima geschikt zijn voor consumptie maar normaalgesproken de kliko in zouden gaan. Mijn collega scoorde bij een bakker al bolletjes en taartjes voor €4.99 en vandaag kocht ik voor dezelfde prijs bij de Jumbo een pakket met onderstaande inhoud. Ik vind het een superleuk idee en nu eten we vanavond dus een soort rode bieten pizza met gegrilde trostomaatjes en in knoflook gebakken kip met champignons.

Too Good To Go pakket Jumbo Zuidlaren

Too Good to Go pakket Bakker

Naast dat dit initiatief voedselverspilling tegengaat is het leuk om eens iets onverwachts uit te proberen. Ook kun je dit systeem natuurlijk in je voordeel laten werken. Eerst je zak met to good to go spulletjes halen, even kijken wat er in zit en de rest van je boodschappen hier op aanpassen. Driedubbel voordeel dus. Ik ben fan al waren deze keer sommige trostomaatjes al wel in startende staat van ontbinding maar een kniesoor die daar op let ;-).

Treinreizen

De afgelopen jaren heb ik natuurlijk flink wat zeemijlen afgelegd over een klein stukje wereld. Het is heerlijk om te zeilen en de wind door je haren te voelen maar soms schiet het niet echt op en logischerwijs kom je voornamelijk op plekken waar je met je boot kunt komen. Dus niet vaak tussen de bergen door of bossen. Mijn liefde ligt bij het water dus zeilen past prima bij mij maar ik hou ook van afwisseling en lekker uit een raampje turen.

Vorige week dacht ik ineens terug aan één van mijn wensen die ik ergens rond mijn 19e/20e had, op Interrail gaan. Met treinen door heel Europa crossen. Het leek me prachtig en ik ben nooit gegaan. Net zoals zoveel dingen die ik in mijn hoofd heb nooit gebeuren of uitgevoerd worden. Dat hoort een beetje bij mij. En toch… nu we weer een poosje aan wal zijn, kriebelt het wel een beetje om weer te reizen. Misschien niet direct weer met de boot maar misschien een paar weekjes interrailen door Europa? Het kaartsoortje (www.interrail.eu) bestaat nog steeds alleen kom ik niet meer aanmerking voor de jongerenkorting. Of ik zou moeten wachten totdat ik 60 ben want dan geldt er weer een kortingstarief.

De kans is groot dat ik op korte termijn niet vertrek maar wellicht is het iets voor jou om al treinend Europa te verkennen. Zin in een beetje inspiratie waar je allemaal heen zou kunnen reizen? Klik hier voor de 12 mooie reizen die je zou kunnen maken. De rit van Bergen naar Oslo kan ik van harte aanbevelen want die heb ik het verleden al eens een keer gedaan, adembenemend mooi en afwisselend.

Overzicht met treintrajecten in Europa

 

 

Aan de bak

make the ordinairy special #hetkeurslijf

We zijn net een paar weken weer in Nederland na een lange zeilreis. Eén van de redenen dat we weer naar Nederland zijn gekomen is dat ik werken met een team miste. In de jaren voor ons vertrek heb ik het altijd prima naar mijn zin gehad bij de freelanceklussen die ik deed en de dienstverbanden die ik had. Ik kon me daar over het algemeen prima uitleven en een beetje leven in de brouwerij werd zeker gewaardeerd.

Maar dan sta ik weer echt op Nederlandse bodem en ga ik op zoek naar een baan. Tussen de vacatures die ik tegenkom vind ik nog niet direct iets wat me aanspreekt. Ik vraag me af of ik weer terug wil naar de klantcontactcenter wereld of dat ik ergens anders aan de slag zou moeten gaan. Al snel blijkt dat in het Noorden van het land niet echt de vactures te vinden zijn die ik wil. Als ik verder kijk richting Amsterdam, Utrecht, Den Haag, Rotterdam dan zie ik volop mogelijkheden waar mijn CV en interesse volop bij aansluiten maar ja, ik voel me hier in het Noorden thuis. En dan gaat het ineens heel snel. Ik word op maandagavond gebeld of ik dinsdagochtend om 7.30 bij mijn oude opdrachtgever kan komen koffiedrinken. Hij heeft een teammanager nodig, zo eentje als ik. Een lang verhaal kort. Ik heb een baan als Teammanager Frontoffice. Het was even slikken dat ik er voor in dienst moest treden bij de organisatie maar achteraf gezien heeft dat natuurlijk ook zijn voordelen.

Het tekenen van mijn contract was toch wel een dingetje. Het voelde een beetje als mezelf kooien na al mijn mooie vrije freelance- en reisjaren. Vandaar dat ik voor mezelf nog even een t-shirt bedrukt heb om een soort van ‘stil’ statement te maken tijdens het tekenmoment. Mijn persoonlijke motto met daarbij #hetkeurslijf. Ik vroeg de HR medewerker een foto te maken van dit moment. Hij had geen idee de innerlijke strijd die er plaats heeft gevonden en hij heeft geen idee wat ze in huis gehaald hebben :-o.

BikeBites

Al een lange tijd heb ik de wens om eens met een foodtruck op een festival oid te staan. Lekker eten maken voor mensen en gezelligheid dat lijkt me wel wat. Maar een een foodtruck is een flinke investering dus wat zouden de mogelijkheden zijn op een fiets?

Ik verzamelde een Pinterestbord vol met als favoriet de eenvoudige fiets met de oude koffer. Lijkt mij een haalbare wens, toch?

Als je op de foto klikt kom je op mijn Pinterestbord waar je alle foodbikes terug kunt vinden.

I am a RAKtivist

Hoe leuk is het als je verrast wordt door iemand met iets vriendelijks? Een klein cadeautje, een compliment, iemand die spontaan op je kind past of je grasveld maait of je een knuffel geeft. Of hoe leuk is het dat je tot je grote verrassing een leuke kaart in je postbus vindt of mooie gekleurde stenen in de stad?  Dat zijn allemaal dingen waar mensen blij van worden en er zijn nog zoveel meer dingen op te noemen die het hart van een jezelf of een ander verwarmen.

Deze hartverwarmende dingen worden ook wel Random Acts of Kindness genoemd. Er is zelfs een hele organisitie die zich inzet om de wereld stukje bij beetje vriendelijker, liever en leuker te maken. Ze doen dit door bijvoorbeeld schoolprogramma’s te ontwikkelen, door voorbeelden met elkaar te delen, door mensen op te roepen om zelf ook Random Acts of Kindness uit te voeren. Degenen die deze RAKS uitvoeren kunnen zich tegenwoordig aanmelden als RAKtivist. Hiermee laat je zien hoe jij in het leven staat en door actief bezig te zijn als RAKtivist help je mee om de wereld elke dag een stukje leuker, mooier, liever en leuker te maken. Naast dat het voor anderen natuurlijk heel leuk is om jouw RAKS te ervaren geeft het ook erg veel voldoening om RAKS te initieren en uit te voeren. Dus waar wacht je op? Meld je aan als RAKtivist en ga aan de slag.

Wordt ook een RAKtivist

Bekijk voorbeelden van RAKS

 

Nudge – het zebrapad

nudge push duwtje

Kleine duwtjes om gedrag van mensen te veranderen hebben altijd mijn interesse gehad. Het is fascinerend om te zien hoe vaak, door een simpele verandering gedrag te beïnvloeden is. Zo’n duwtje wordt ook wel een ‘nudge’ genoemd. Het boek ‘Nudge‘ van Richard Thaler vertelt je er alles over. In de reviews van het boek zie je dat het soms een beetje een landradig boek is maar het is zeker de moeite waard. Voor mensen die graag zaken ‘out of the box’ willen bekijken en graag het gedrag van mensen met een ‘klein duwtje’ willen beïnvloeden is dit een must-read.

De aanleiding dat ik weer aan dit boek moest denken was een filmpje dat ik vandaag in mijn tijdlijn op facebook tegenkwam van ‘the happy activist‘. Ze zijn een onafhankelijk platform voor part-time wereldverbeteraars en dat is ook te zien aan de content die ze plaatsen. Het smiley-logo doet mij wat jaren 80 aan maar in de inhoud kan ik me zeker vinden. Maar even terug naar dat filmpje wat de aanleiding was van dit korte blog. Het is een filmpje uit IJsland waar men er doormiddel van een Nudge voor zorgt dat automobilisten automatisch langzamer gaan rijden bij een zebrapad zonder verbodsborden oid. Gewoon omdat het gevoel dat aangeeft. Hoe ze dat gedaan hebben zie je dus in dit filmpje.

Goed bedacht toch? De eerste keer dat ik met de nudging in aanraking kwam, was toen ik het filmpje zag over de pianostairs ongeveer 8 jaar geleden, al kende ik toen de term nog niet.  Het filmpje is bij de meeste mensen wel bekend maar voor wie hem niet kent staat hij onderaan deze blog. Ik kwam het filmpje ergens tegen op Internet en kwam erachter dat er een hele filosofie achter zat en dat het VolksWagen was die mensen uitdaagde om (onortherdoxe) oplossingen te verzinnen. Verschillende resultaten hiervan zie je op het youtubekanaal van Volkswagen. Er was ooit een kanaal dedicated voor The Fun Theory maar op dit moment kan ik alleen nog maar een afspeellijst vinden waar je deze Fun Theory filmpjes terug kunt vinden.

Wil je meer lezen over nudging dan kan ik je het stuk “Nudging, hoe doe je dat?” van omgevingspsycholoog Max Weghorst zeker aanbevelen. Hij heeft een goed stuk geschreven dat dieper ingaat op nudging (2 delen). Hij heeft meerdere bronnen gebruikt en het kan je helpen bij het ontwerpen van je eigen nudge want het er zit toch net iets meer achter dan alleen een leuk ideetje verzinnen.

Hierbij in ieder geval nog het filmpje dat mij inspireerde om andere manieren te onderzoeken om mensen te verleiden tot ‘gewenst’ gedrag.

KISS – hoe dit begon

KISS - keep it simple and stupid

KISS

In mijn vorige leven als manager kwam ik de term KISS vaker dan eens tegen. Het staat voor Keep It Simple and Stupid. Eigenlijk heel logisch en toen ik dat gisteren weer ergens op LinkedIn tegenkwam bedacht ik me dat ik dat maar eens echt toe moest gaan passen. Waarop? Op al mijn plannen en dingen die ik graag wil uitwerken om een inkomen te creëren dat ook zonder dat ik een Internetverbinding heb een beetje doorloopt.

Mijn KISS plan moest wel aan een aantal voorwaarden voldoen:

  • Ik moet het interessant vinden
  • Ik moet het eenvoudig kunnen bijhouden
  • Het moet laagdrempelig zijn
  • Ik moet er plezier in hebben
  • Een funaspect zou een pré zijn
  • Afwisselend in verband met mijn brede interesse

Ik zocht en zocht en ik zocht naar een manier om al deze dingen met elkaar te verbinden. Ik schreef een artikel op LinkedIn, ik bouwde een website met advertentieruimte, ik melde me aan bij affiliateprogramma’s, ik bouwde nog een website met daarop mijn diensten, ik maakte infographics voor veel te weinig geld, ik bekeek youtubefilmpjes over facebookmarketing, ik volgde programeercursusen voor het programmeren van androidapps, ik verdiepte me in advertenties bij onze youtubevideo’s maar wat leverde het tot nu toe op? Peanuts! En ook al kun je van pinda’s lekkere pindakaas maken het gaf mij geen voldoening. Dus het moest anders. Simpeler, eenvoudiger en leuker. Dus ik dacht aan mijn eigen quote die ik veel gebruikte als trainer, coach en manager.

"If you can't hide it, use it"
by melinda wolthuis

Ik kan niet verbergen dat ik snel afgeleid ben en elke keer weer iets anders verzin en wil. Dus laat ik dat dan maar gebruiken. Op dit blog vind je dus de dingen die ik leuk, handig, mooi en/of interessant vind. Simpelweg omdat ik niet kan en wil kiezen.  Zo doe ik dat dus met KISS.

Oude ideeën uit het jaar nul van andere oude blogs vind je hieronder en de wat nieuwere dingen hierboven. Niet zozeer voor anderen maar vooral ook voor mezelf om te zien welke ideetjes ik toen bedacht en hoe dingen zich ontwikkelen.